برای خوشه ویست ئه و قالیبه  له سه ره تا را بو هیندیک دست تی وردان داندرا که من و هاوریکی دیکه م دمان ویست ئه و قالیبه به جوری دلی خومان بگورین  به لام به داخه وه به هوی نه بونی وخت نمان توانی دستی تی وردین و به جوره ی که دلمان دی هه وی بیگورین

من  داوای لی بوردن دکم به راستی ته رحیکی ناشایستی هه یه و به زور ترین کات دی گورم به چاووان

دوسته کانم باش بزانن
دوژمنانم باش بزانن
چه ند باوه رم به زه رده شت و
به ئه وستا و به خوا هه یه
هه زار هه نده ش
باوه رم به هه لکردنی ئالا هه یه

عبدالرحمن شرفکندی

صبح گاه یکی از روز های سرد وبارانی سال1300هجری شمسی در شهر مهاباد در خانواده‌ای روحانی کودکی به دنیا آمد پدرش نام او را عبدالرحمان گذاشت.
هنوز کودک بود که مادرش بر اثر بیماری سل درگذشت.در 5 سالگی نزد پدرش حروف الفبا را یاد گرفت.
از همان کودکی به نمازخواندن وروزه‌گرفتن علاقه‌ی بسیار داشت. پدرش دوست داشت که او درس‌های دینی بخواند.به همین منظور او را به مدرسه‌ی علوم دینی فرستاد تا قرآن بیاموزد و با دین بیشتر آشنا شود.در آغاز جوانی به شعر گفتن علاقه‌مند شد و شعر های زیبایی را با زبان کردی سرود از همان وقت به "هه‌ژار" معروف شد.در آن زمان شاه بر مردم ایران حکومت می‌کرد. چون شعرهای هه‌ژار از ظلم شاه به مردم ایران وم خصوصاً به مردم کرد خبر می‌داد. شاه دستور داد او را زندانی کنند.بعد هه‌ژار به خارج از کشور رفت و سالها دور از وطن زندگی کرد.وقتی  در سال 1357شمسی در ایران انقلاب شد، استاد هه‌ژار هم با شعرهای زیبایش به ایران بازگشت.او علاوه بر دیوان شعر کردی کتاب‌های زیادی را از فارسی به کردی و از عربی به فارسی ترجمه کرده است.که از مهمترین آن‌ها  "ترجمه‌ی قرآن کریم" و "قانون در طب" ابوعلی‌سینا می‌باشند.
این مترجم، نویسنده وشاعر بزرگ کرد در اول اسفند 1369 هجری شمسی در کرج چشم از جهان فرو بست و آرامگاهش در  گورستان " بداق سلطان"  در کنار دوستان شاعرش " استاد هێمن"  و " خاڵه‌مین" در شهر مهاباد می‌باشد

دانلود یکی از آثار عبدالرحمان شرفکندی

(((((هه ژار)))))

Download
Introduction	Page: 1 - 19	797 KB

 برای دانلود کتاب های استاد.وهمچنین کسب اطلاعات بیشتر کلیک کنید

شعر كردی با وجود محاصره‌ی فرهنگی، هرگز هویت ملی خود را از دست نداده و شاعران كرد بخاطر تشخیص امتیاز انسانی و مسیر متعهد خود، هرگز تسلیم تخیل بی بار و پروسه زیبایی كلام نمی‌شود. آنچه خط همبستگی زبان و جان خلاق این شاعران را به وجود می‌آورد، زبان مشترك آنها از یك حلقوم خونین است.

یكی از عمده عواملی كه تاكنون سبب حفظ و حراست فرهنگ ملت كرد شده است همین همسویی اندیشه‌ی قومی است. شاعران كرد به آن نكته فروزش و فراگیر اندوه و شادمانی مشترك انسانی رسیده‌اند و زبانشان ... همبسته‌ی بغض‌ها و بیم‌ها و دردها و عشق‌ها و عاشقانه‌های آدمی را در بر می گیرد.

شاعرانی كه رسوب، فرهنگ، دردها و ناعدالتیها و ادبیات این ملت را به گوش دنیا رسانده و خود نیز جهانی شده اند . یكی از این شاعران جهانی و معاصر كرد استاد شیركو بی‌كس می باشد.

شیرکو بیکه ساز شاعران برجسته ی کردستان عراق که در سال ۱۹۴۰ میلادی در شهر سلیمانیه به دنیا آمد . در سال ۱۹۶۸ اولین مجموعه شعر خود را به نام ) مهتاب شعر ( به چاپ رسانید .او جزو شاعران نسل دوم کردستان عراق و از هم نسلان عبدالله په شیو ،لطیف هلمت و رفیق صابر است. شیركو بی‌كس فرزند «فایق بی‌كس» كه پدرش یكی از شاعران بزرگ و ملی كرد می باشد. شیركو بیكس‌ در سال 1940 میلادی (1319) شمسی در شهر سلیمانیه به دنیا آمد و در دامن مادری فرهنگ دوست و پدری دانا بزرگ شد.

او بعد از استاد عبدالله گوران، یكی از شارحان و معماران پیشرو شعر آزاد كوردی است. شیركو بی‌كس پر كار و خستگی ناپذیر كه بیشتر به مفهوم ادبی جهانی در اذهان اهل فن جایی گرفته است و با آنكه در نقد ، داستان و ترجمه تواناییهایی در خور و شایسته می باشد، اما كار شعر ، سرنوشت محوری قلم او را رقم می زند . استاد شیركو بی‌كس هر چند وابستگی به احزاب و گروههای فعال سیاسی كورد را داشت اما از راه ادبیات و سرودن شعر به مبارزه علیه ظلم و زور روا شده به ملت كورد پرداخت و سالها در این زمینه به فعالیت پرداخت كه می توان به مبارزات او در این مهم بر علیه رژیم فاسد و اشغالگر بعثی صدام حسین و سرودن شعر برای شخصیتهای مبارز كورد و شهیدان این راه اشاره كرد.

سخت كوشی و پیگیری این شاعر جهانی در سیطره فرهنگ، ادبیات و شعر كوردی ، به او شخصیتی غول آسا و عاصی بخشیده است. شاعر چیره دست فارس زبان روزگارمان سید علی صالحی سالها پیش شیركو بی‌كس را امپراتور شعر دنیا نامیده است .

شیركو بی‌كس در جامعه فرهنگی كورد، هم وزن احمد شاملو در پهنای ادبیات معاصر فارس می باشد. آثار شیركو غنی و بسیارند، در سال 1968 میلادی اولین مجموعه‌ی شعر وی با عنوان «درخشندگی شعر» منتشر شد و صاحب آثاری چون: آئینه‌های كوچك «شعر» ، بامداد «شعر»، من عطشم را با آتش فرو می نشانم «شعر»، كاوه‌ی آهنگر «نمایشنامه منظوم»، سپیده دم «شعر»، پیرمرد و دریا «همینگوی – ترجمه»، دو سرود كوهی «شعر»، رودخانه‌ها «مجموعه داستان»، عقاب «شعر»، كجاوه گریه‌ها«شعر»، صلیب و مار و روزشمار شاعر «شعر بلند» و... مجموعه مقالات ، ترجمه‌ها و ... می باشد. شیركو بی‌كس در سال 88-1987 میلادی از دست «انگوار كارلسن» نخست وزیر سوئد جایزه جهانی «توخولسكی» مدال افتخار در ادبیات را دریافت كرد و همچنین در فلورانس ایتالیا، بزرگترین انجمن مدنی به او لقب «همشهری» داده است.

اشعار شیركو تاكنون به زبانهای آلمانی، فرانسه، ایتالیایی، سوئدی، نروژی، عربی، فارسی و... ترجمه شده است و بعضی از اشعار او انتخاب شده و در كتابهای درسی چند كشور برای تدریس گنجانده شده است.

شیركو بی‌كس بی‌شك مانند حلقه‌ای گره خورده در زنجیره‌ی خدایگان تاریخ ادبیات دنیا چفت شده است، خدایگانی مانند: لوركا، محمود درویش، نرودا، ریتسوس، داستایوسكی، شاملو، جبران خلیل و... كه چنان بتی ستودنی در معابر استوره‌ای ملل دنیا جاودانه خواهند ماند.

محمدامین شیخ‌الاسلامی مُکری

محمدامین شیخ‌الاسلامی مُکری ملقب به‌ هیمن (به‌ معنی متین) و یا هیمن موکریانی،نخست وزیر جمهوری مهاباد. (زاده‌ بهار سال ۱۹۲۱، درگذشته ‌۱۶ آوریل ۱۹۸۶ در ارومیه) شاعر، مترجم و نویسنده‌ کرد بود.

بوت نوسیوم بوت به نوسم من کیم

دوندی قندیل گورپانی هه لگورد نیم

به ره و به رزی ده چم گه رچی وردم

خاکی به رپی تی کوشه ریکی کوردم

 هیمن

برای دانلو کتاب های استاد . وهمچنین برای کسب اطلاعات بیشتر بر روی اذامه مطلاب کلیک کنید

استاد محمــد قاضی

محمد قاضی فرزند میرزا عبدالخالق قاضی در ۱۲ مرداد ۱۲۹۲ در شهر مهاباد به دنیا آمد. میرزا عبدالخالق، امام جمعه مهاباد بود. محمد قاضی آموختن زبان فرانسه را در مهاباد نزد شخصی به‌نام آقای گیو، از کردان عراق، آغاز کرد. قاضی در سال ۱۳۰۸ با کمک عموی خود میرزا جواد قاضی که از آلمان دیپلم حقوق گرفته‌بود و در وزارت دادگستری آن‌زمان کار می‌کرد، به تهران آمد و در سال ۱۳۱۵ از دارالفنون در رشته ادبی دیپلم گرفت. او در مهرماه ۱۳۲۰ به استخدام وزارت دارایی درآمد. در ۱۳۵۴ به سرطان حنجره و از دست دادن تارهای صوتی دچار شد و بازنشسته شد. او چندی با کانون پرورش کودکان و نوجوانان در تهران نیز همکاری داشت. قاضی در سحرگاه چهارشنبه ۲۴ دی‌ماه ۱۳۷۶ در بیمارستان دی در سن ۸۴ سالگی درگذشت و پیکر این استاد بزرگ را در مهاباد به ‌خاک سپردند.

استاد محمد قاضی در سال 1292 در مهاباد متولد شد و تحصیلات را در مدرسه دارالفنون به پایان رسانید و وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد. ایشان به چندین زبان زنده دنیا مسلط بودند و بیش از هفتاد اثر ترجمه شده از جمله "دن کیشوت"، "زوربای یونانی"،" نان و شراب"،" با خانمان"، "کرد و کردستان"،" مادر"، "ناپلئون" و ... را از خود به یادگار گذاشته اند. استاد در سال 1376 روی در نقاب خاک کشید و در زادگاهش مهاباد به خاک سپرده شد.

پرده برداری از پیکر ایشان

مهاباد خیابان دانشگاه